weekfoto
Een onvergetelijke ervaring


Van 2 tot 9 juni waren we op de Alpe d’Huez om op 7 juni zo vaak mogelijk die berg op te fietsen voor Alpe d’HuZes en KWF Kankerbestrijding. Een geweldige en emotionele week met als hoogtepunt de beklimmingen op de Alpe d’Huez.Zaterdag 2 juni vertrokken we met ons gezin uit Sint Hubert. Wel met flinke rugklachten. Overnachting in een "Chambre d'Haute", typische Franse Bed & Breakfast. De volgende dag doorgereden, veel moeten stoppen vanwege de rugpijn. Toen we in ons hotel aankwamen meteen afspraak met masseur gemaakt en tien minuten later werd ik al gemasseerd. Dat nog een paar dagen gedaan, maar de pijn verdween niet. Op woensdag onderhanden genomen door een ostheopaat die constateerde dat er twee wervels niet goed zaten. Die heeft hij weer op zijn plaats gezet waardoor ik op donderdag toch kon fietsten.

Monique liep woensdag spontaan met Alpe d'HuZus mee, 1 keer de berg omhoog. Een vader van een collega-vrijwilligster kon vanwege zijn ziekte niet meer meedoen dus Monique liep met haar mee. Mooi! Een verslag van haar ervaring vindt u hier.

Donderdag om 2.00 uur uit bed om een flinke bord pasta naar binnen te werken. Om 2.45 uur vertrokken we met de auto naar beneden. Pikkedonker was het en in elke bocht honderden kaarsjes, elk met een persoonlijke boodschap. Om 3.15 uur stonden we op de startplaats . Alleen waren we niet, honderden gingen ons al voor en binnen de kortste keren stond er een kilometer lang lint van wachtende fietsers, klaar om die indrukwekkende berg te beklimmen.

Het startsein werd om 4.30 uur gegeven door de directeur van de Tour de France, Christian Prudhomme. De eerste klim ging echt in het donker. Een indrukwekkende sliert fietsers en al die lampjes. De adrenaline stijgt ten top en met al die mensen al langs de weg is het echt kicken geblazen.

Het eerste stuk is heel erg steil. Gelukkig hadden we de berg al een aantal keren in de training beklommen, dus wisten we hoe taai hij was. Door de hartslag in de gaten te houden en ruim onder het omslagpunt te blijven rijden, kon ik het goed vol houden. Na de derde keer zat ik op schema om zes keer te kunnen halen, maar in de vierde rit ging het mis. Tussen bocht 7 en 6 brak mijn ketting. Gelukkig was ik vlak bij één van de vele fietsenmakers zodat ie snel gerepareerd kon worden. Toch een paar honderd meter moeten lopen en het schoot weer in de rug. Heb toen meerdere keren moeten stoppen vanwege de pijn en uiteindelijk meer dan twee uur over de rit gedaan. Dan realiseer je je dat je het niet gaat redden qua tijd om uiteindelijk zes keer naar boven te klimmen. Ik heb me daarom gericht om de laatste keer nog één keer samen met de groep van BIG Challenge, veehouderij tegen kanker, naar boven te fietsen.

De hele dag staan er duizenden mensen langs de weg te juichen en te klappen. Veel muziek langs de weg. Je wordt letterlijk naar boven geschreeuwd. Op je fiets heb je een bordje met je naam en chip voor de tijdsregistratie. Iedereen lijkt je te kennen want ze roepen je naam als je voorbij komt.
Voor Palais du Sport was de finish. Hier stond Betty in haar varkensroze pakje iedereen over de finish te schreeuwen.

De laatste klim gingen we gezamenlijk met de hele groep van BIG Challenge. Tegen 20 uur kwamen we met meer dan 150 fietsers van BIG Challenge tegelijk de finish over. Voorop twee fietsers met de cheque van > 1 miljoen tussen hen in. Inmiddels staat de teller van BIG Challenge op € 1.280.000 en Alpe d'HuZes op meer dan € 28 miljoen. Met ons Hendrix-UTD-team hebben we ruim € 115.000,- opgehaald. Uiteindelijk is het dat toch waar het om draait: zoveel mogelijk geld ophalen om onderzoek naar kanker mogelijk te maken zodat in de toekomst iedereen goed, gezond en gelukkig kan leven met kanker.

Onze kinderen hielpen mee met de verkoop van t-shirts van BIG Challenge Varkens zijn Cool, Cows are Cool en Chicks are Cool. Die gingen ook buiten het team als warme broodjes over de toonbank in het Sportpaleis. Verder hielpen ze bij het oppeppunt van BIG Challenge waar de fietsers even bij konden komen tussen de beklimmingen. Ook mooie ervaringen.
Ik ben ontzettend trots dat ik en mijn gezin, bij hebben kunnen dragen aan de strijd tegen kanker, dankzij alle mensen die me geweldig gesteund hebben.

Foto's vindt u hier.

Wil je meer weten, kijk dan eens op www.bigchallenge2012.nl of www.opgevenisgeenoptie.nl

Antoine van Loon

14.06.2012

Dit artikel is 942 maal bekeken

print


logosthubert

Banner b1
logo assh

rssicon rssicon rssicon
Cookie instellingen - Disclaimer - Stichting St Hubert op internet
www.sthubert.nu ©1999 - 2018

Deze pagina werd in: 0.072 seconden geladen