weekfoto
Heemschut Sint Huybert. De Molenheide
Heemschut Sint Huybert. De Molenheide
Auteur Heemschut
Donderdag, 4 Februari 2016
Heemschut Sint Huybert. De Molenheide
Als we in Sint Hubert over de Molenheide praten dan bedoelen we meestal de bossen links van de Bosweg. De bossen aan de overkant behoren eveneens tot de Molenheide.

De naam zegt het al, aanvankelijk was dit gebied een heidelandschap. Er groeide voornamelijk heide en smelen met hier en daar een bremstruik en een gagelstruik. De heide was grove heide maar waarschijnlijk stond er ook dopheide of Erica. Waarschijnlijk heeft Restaurant Erica hier haar naam aan te danken. 
Eeuwenlang hebben de boeren uit Sint Hubert hier plaggen gestoken. Men probeerde de heide en de smelen met een laagje grond af te steken. De plaggen dienden als strooisel voor het vee in de potstal. Samen met de mest en de gier vormden zij eeuwenlang de enige meststof op de akkers. Op de Hoef en achter de Heimolen vindt men akkers met 40-80 cm. zwarte humusrijke grond ontstaan door eeuwenlange bemesting met plaggenmest. Een bijzonder akker is de Hoge Kamp aan het einde van de Zuidelijk Hoefseweg. Aanvankelijk gelegen tussen een eiken wal. 

Na 1900 had iedere boer een hollandse stal. Men verbouwde meer graan en had stro als strooisel en werden er geen plaggen meer gestoken. Van oudsher liep er een zandweg van Wanroij naar Mill via de Molenheide. Nu de Oude Wanroijseweg. 
Wanneer precies de Molenheide is ontgonnen heb ik niet kunnen achterhalen. Het moet gebeurd zijn tussen 1925  en 1930. Het oudste verhaal wat ik hierover gehoord heb is; de Molenheide is met 3 paarden geploegd door “de Vorlese Janus” ( Janus Ermers van de Vorleweg) in opdracht van de firma Dijkmans uit Bladel, een bekend ontginningsbedrijf. Bert Derks schrijft dat het gebeurde met een wonderploeg getrokken door een rupstractor. Gezien de oppervlakte van de Molenheide kunnen beide verhalen waar zijn. Hierna is de Molenheide ingeplant met productiebos hoofdzakelijk grove den. Langs de Peter Ebbenweg en de van Ophovenlaan een laan Amerikaanse eiken. Langs de Bosweg tegenover Jan Lange was een klein parkje de Doolhof genoemd. Hierin stonden beuken, sparren en enkele heesters. Een romantisch plekje voor jong stelletjes. De productie van het dennenbos werd gebruikt voor stuthout in de kolenmijnen. 

Tegenover restaurant Erica lag tot 1940 een schietbaan voor reservisten. Een grote zandbak met aan 3 zijden een zandrug. Jarenlang een geliefde speelplaats voor kinderen. De contouren van de schietbaan zijn nog zichtbaar. 
Tussen 1950 en 1970 zijn grote stukken van de Molenheide gekapt en afgegraven door de firma Verweijen voor betonzand. De herplant was meestal met douglas. Door deze afgraving is ook het Zilvermeer ontstaan. Een prachtige ijsbaan als het tenminste wil vriezen. 
Tussen 1960 en 1970 komen er meerdere ontwikkelingen in de Molenheide. De gemeente Mill verkoopt ± 25 ha bos aan een pluimveebedrijf. Op de grond van een boerderij aan de Oude Wanroijseweg komt de camping van Rossums Troost en in de aangrenzende bossen worden vakantiebungalows gebouwd. De gemeente Mill en Sint Hubert laat samen met de gemeente Wanroij het zwembad Erica bouwen in 1965. In 1989 wordt het zwembad dat niet meer gebruikt wordt verkocht aan de heer Kempen uit Ledeacker. Even was het landbouw-werktuigenmuseum.   

De bedrijfswoning met de zonneweide zijn nu eigendom van Johan van Schipstal. Op het oude zwembad staat sinds 1993 tennishal Erica van de fam. Kremers met binnen en buitenbanen en een midgetgolfbaan. 
In 2000 wordt het pluimveebedrijf door de gemeente Mill gekocht. Samen met de gemeentebossen wordt het verkocht aan Natuurmonumenten. De pluimveehokken worden gesloopt en het terrein afgegraven en ingericht als natuurgebied met enkele poelen. Een oude transformater is ingegraven en ingericht voor vleermuizen. Het gebied is omheind en er grazen enkele Schotse Hooglanders. De opzet is dat er weer een klein heidegebied komt. De bossen zijn flink gedund en opener geworden met de bedoeling een natuurlijk bos te ontwikkelen met meer diversiteit in plant- en diersoorten.  
Welke dieren zien we er?  Konijnen, haas, vos en reeën zijn er zeker. Veel vogelsoorten o.a. de groene specht en de buizerd. Opvallend zij ook de kolossale mierenhopen. 

Zijn de bossen mooier geworden, daarover verschillen de meningen. Wat menigeen stoort is het laten liggen van grote stukken omgewaaid bos. De verklaring hiervoor wordt niet door  iedereen gedeeld. 
Zo kunnen we zien wat er in  één eeuw kan veranderen. Men kan de klok stilzetten of terug draaien, de ontwikkelingen gaan gewoon door.  


------
Dit artikel is 1920 maal bekeken.

print
logosthubert

logo assh
Banner b1

rssicon rssicon rssicon
Cookie instellingen - Disclaimer - Stichting St Hubert op internet
www.sthubert.nu ©1999 - 2017

Deze pagina werd in: 0.071 seconden geladen