weekfoto
Heemschut Sint Huybert Wie was Sel Israëls
Heemschut Sint Huybert Wie was Sel Israëls
Auteur Heemschut
Zaterdag, 28 November 2015
Heemschut Sint Huybert Wie was Sel Israëls
Rond 1957 kwamen er in het oude boerderijtje aan de Peter Ebbenweg 15 een drietal dames wonen afkomstig uit Amsterdam. Twee van hen waren Jodinnen de derde was Corry de Vries wat uiterlijk betreft kon zij een Friezin zijn, lang en hoogblond.

Van de twee Jodinnen, beiden met zwart haar was Sel Israëls de kleinste. De naam van de ander die er slechts enkele jaren woonde, is mij onbekend.

Sel Israëls was een dochter van een Groningse paardenslager. Zij werkte voor de Tweede Wereldoorlog in Amsterdam in een van de ziekenhuizen. Corry de Vries was een collega van haar. Toen de deportatie van de Joden naar de vernietigingskampen begon, dook Sel Israëls onder bij haar collega Corry. Daar verbleef ze tot het einde van de oorlog en al die tijd kwam ze de deur niet uit. Ze vertelde mij ooit hoe ze van uit het raam zag dat de Joden met veel geweld werden afgevoerd. Ook vertelde ze van de honger die beiden hebben geleden. Van haar familie in Nederland had niemand de oorlog overleefd dan zij. Wel had ze nog een paar nichtjes op Curaçao. Op hoge leeftijd heeft ze deze nog bezocht.

De eerste jaren dat ze in Sint Hubert woonden, proberen ze te leven van een paar hokken met kippen en de teelt van perceeltje aardbeien. Ook hadden ze aanvankelijk een melkgeit. Later brachten deze producten te weinig op en leefden ze in hoofdzaak van hun AOW. Vanaf die tijd stamt de kennismaking met Sel. Onze kinderen bezorgden toen regelmatig een doosje eieren. Bij de centjes lagen dan altijd een paar snoepjes. Ze waren altijd ook geïnteresseerd naar welke school ze gingen en ook over hun vorderingen op school.

Wat opviel als je bij hen kwam de eenvoud in het hele huis. De vroegere stal was huiskamer. Van de oude spullen die er stonden was niets van waarde. Het enige was misschien een oude Statenbijbel met leren omslag met koperbeslag. Zeer eenvoudig maar warm ingericht. Een bijzondere verschijning was de scherpe Duitse herder. Wanneer men de deur opendeed als je aanbelde was hij de eerste die je zag. Hij werd dan wel vastgehouden met de halsband. “Goei volk” mocht binnenkomen en de hond werd vastgelegd aan de ketting.

Sel was al jaren een hartpatiënt toen Corry kanker kreeg. Corry had een langdurig en pijnlijk ziekbed. Na het sterven van Corry zat Sel alleen en moest ze ook nog afscheid nemen van haar trouwe hond. Zij had onvoldoende fysieke kracht om hem aan de riem te houden en uit te laten. Op een vraag of ze nu niet bang was gaf ze als antwoord: Waarom, hier is niets te halen. Voor de dood was ze niet bang. Lang van tevoren had ze maatregelen genomen om een pijnlijk ziekbed te voorkomen.

Sel stierf op Goede Vrijdag. Waarschijnlijk heeft ze deze dag zelf gekozen. Met het heengaan van Sel Israëls verloor Sint Hubert een zeer markante figuur met een brede kijk op het wereldgebeuren. Ze had een warm hart voor de mensen die zij kende.           
 


------
Dit artikel is 2201 maal bekeken.

print
logosthubert

Banner b1
logo assh

rssicon rssicon rssicon
Cookie instellingen - Disclaimer - Stichting St Hubert op internet
www.sthubert.nu ©1999 - 2017

Deze pagina werd in: 0.08 seconden geladen